طلایی به نام سیب زمینی

اگرچه ریسک ها و محدودیت هایی همچون بروز بعضی آفات، حساسیت به آبیاری و کیفیت آب، نوسانات قیمتی بازار و ... برای سیب زمینی وجود دارد اما با این حال تولید این دسته از صیفی جات نسبت به بسیاری از محصولات مشابه، امتیازات زیادی برای کشاورزان دارد. از جمله این مزایا می توان به موارد زیر اشاره نمود:

1. بازدهی بالا به ازای مساحت: سیب زمینی بسیار پرمحصول است. کشاورزان میتوانند در شرایط مناسب وزن زیادی از آن را در واحد هکتار تولید کنند. این ویژگی درآمد بالقوه را بالا می برد.
2. دوره رشد کوتاه: زمان رشد نسبتا کوتاه آن نسبت به محصولات مشابه باعث می شود کشاورز بتواند در طی یک سال چند بار از آن را کاشت و برداشت کند. یا حتی در صورت داشتن اقلیم مناسب، در طی یک سال دو محصول متفاوت داشه باشد.
3. تقاضای بازار: سیب زمینی غذای اصلی یا فرعی بسیاری از خانواده هاست. مصرف کنندگان در بازار، از این محصول چه به صورت مستقیم و تازه و چه به شکل محصولات فرآوری شده ای مانند چیپس، فرنچ فرایز و الویه، بسیار استقبال می کنند. در واقع می توان گفت که ریسک بازاریابی بسیار پایین است.
4. امکان ارزش افزایی: سیب زمینی تازه را می توان به محصولات با ارزش افزوده بالا تبدیل کرد تا سود شما را افزایش دهد. مثلا می توان آن را به صورت پودر شده، سرخ شده، مواد غذایی مشتق شده از آن و ... با مبلغ بالاتر به مشتریان عرضه نمود.
5. سازگاری زیستی و ژنتیکی بالا: ارقام بسیار متنوعی از سیب زمینی وجود دارند که برای زراعت در اقلیم ها، خاک ها و فصل های متفاوت در ایران مناسب هستند. بسته به اقلیم و حتی نیازهای تخصصی خود می توانید هر یک از انواع آن را برای کاشت انتخاب کنید.
6. تناوب زراعی و مدیریت خاک: کاشت سیب زمینی به عنوان یکی از محصولات در تناوب زراعی می تواند آفات و بیماری های مرتبط با غلات را کاهش دهد و مدیریت بقایای گیاهی را تسهیل کند.
7. فواید تغذیه ای: سیب زمینی منبع خوبی از کربوهیدرات، ویتامین C، پتاسیم و کالری است. از این رو برای سبد غذایی خانوارها بسیار اهمیت دارد. به ویژه در سالهای اخیر با افزایش آگاهی مردم نسبت به ارزش تغذیه ای آن، بازار فروش بسیار گسترش یافته است.
8. محصول پر کاربرد: سیب زمینی در آشپزخانه های ایران و جهان بسیار همه کاره است و در طیف گسترده ای از غذاهای خانگی و حتی رستورانی استفاده می شود. روش های بی شماری برای طبخ آن وجود دارد. می توان آن را آب پز، کبابی، بخارپز، پوره یا سرخ کرد. یا حتی روی باربیکیو پخت. پس جز لاینفک سبد غذایی خانوار است.